نگهداری و قلمه زدن گل کاغذی
پرورش و نگهداری انواع گل کاغذی
۲۴-۱۲-۹۸
پرورش و ساخت تراریوم
پرورش گل تراریوم در منزل 
۲۴-۱۲-۹۸

دید کلی هیدرولوژی

علمی است که در مورد پیدایش خصوصیات و نحوه توزیع آب در طبیعت بحث می کند ولی عملاً واژه هیدرولوژی به شاخه ای از جغرافیای فیزیکی اطلاق می شود که گردش آب در طبیعت را مورد بررسی قرار می دهد.

انجمن علوم و فنون ایالات متحده تعریف زیرا را برای هیدرولوژی برگزیده است:

هیدرولوژی علم مطالعه آب کره زمین است و در مورد پیدایش، چرخش و توزیغ آب در طبیعت خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آب ،

واکنش های آب در محیط و ارتباط آن با موجودات زنده بحث میک ند. بنابراین ملاحظه می شود که هیدرولوژی در بر گیرنده تمام داستان آب است.

تاریخچه و تکامل آب شناسی

تا جایی که تاریخ نشان می دهد اولین تجارب آبشناسی مربوط به سومریها و مصریها در منطقه خاورمیانه است

به طوری که قدمت سدسازی روی رودخانه نیل بهسال قبل از میلاد مسیح می رسد.

در همین زمان فعابیت های مشابهی در چین نیز وجود داشته است.

از بدو تاریخ تا حدودسال بعد از یلاد مسیح ، فلاسفه و دانشمندان مختلفی از جمله هومر طالس، افلاطون ، ارطوس و پلنی در مورد سیکل هیدرولوژی اندیشه های گوناگونی ارائه کرده اند و کم کم مفاهیم فلسفی هیدرولوژی جای خود را به مشاهدات علمی دادند.

سیر تحولی و رشد

شاید بتوان گفت هیدرولوژی جدید از قرن ۱۷ با اندازگیری های مختلف آغاز شد.

در این دوره پرالت ترانست مقدار بارندگی تبخیر و صعود موئینه ای را در حوضه آبریز رودخانه سن اندازگیری کرد.

ماریوت با اندازگیری سرعت و سطح مقطع جریان دبی رودخانه سن را در پاریس اندازگیری کرد.

در قرن ۱۸ مطالعات تجربی در زمینه های هیدرولوژی شکوفایی خاصی را پیدا کرد.

بر اساس این مطالعات بود که بسیاری از اصول هیدرولیکی پایه گذاری گردید.

از آن جمله می توان وسایلی مانند پیزو ستروبرنولی، لوله پیتر، جریان سنج ولت من، لوله بوردا و نظریه هایی مانند نظریه برنولی نام برد.

از آن زمان به بعد هیدرولوژی از جنبه کیفی به کمی سوق داده شده و اندازگیری بسیاری از پدیده های هیدرولوژی امکان پذیر گردید.

قرن ۱۹ را میتوان دوره طلایی هیدرولوژی دانست در این زمان زمین شناسی نیز به عنوان یک علم تکمیل کننده در آبهای زیرزمینی وارد گردید.

قانون دارسی و فرمول های دوپوئی – نمونه ای از پیشرفتهای آبهای زیرزمینی همراه با هیدرولوژی می باشد.

در زمینه هیدرولوژی آبهای سطحی نیز به خصوص به هیدرومتری توجه فراوانی مبذول گردید.

فرمول های فرانسیس در مورد سر ریزها، گانگیه کوته و مانینگ درباره جریان آب در کانالهای روباز از جمله این مواردند.

فعالیت های دالتون در زمینه تبخیر نیز بسیار حائز اهمیت بود.

گرچه قسمت اعظم هیدرولوژی جدید در قرن ۱۹ پایه گذاری شد.

ولی تا امروز هنوز هیدرولوژی علمی از تکامل زیادی برخوردار نبود.

در اواخر قرن ۱۹ و به خصوص در ۳۰ سال اول قرن ۲۰ صدها فرمول تجربی پیشنهاد گردید

که می بایست ضرایب و پارامترهای آنها بر اساس قضاوت و تجربه به دست می آمده و برای حل این مشکل در بسیاری از کشورها موسسات و انستیتوهای تحقیقی در زمینه هیدرولوژی تاسیس گردید.

در این دوره دانشمندان زیادی ظهور کردند از جمله می توان از سال ۱۹۳۲ شرمن نظریه روش هیدروگراف واحد برای تخمین رواناب پیشنهاد کرد.

نظریه تیس در حل مسائل مربوط به هیدرولوژی چاه ها و روش پیشنهادی گامبل در سال ۱۹۴۱ برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها و روش های انیشتین را در مطالعات رسوب رودخانه ها نام برد و از سال ۱۶۵۰ به بعد روش های نظری در هیدرولوژی بسیار معمولی گردید به طوری که اکثر فرمولها و روش های تجربی در قالب ریاضی در رد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

زیر شاخه های هیدرولوژی:

هیدرومتئورولوژی یا آب و هوا شناسی

کاربرد هواشناسی را در مسائل هیدرولوژی را می وتان علمی دانست که درباره مسائل مشترک بین هواشناسی و هیدرولوژی بحث می کند.

لیمنولوژی

علم مطالعه آب های داخل خشکی ( دریاچه ها و برکه ها و … ) را لیمنولوژی می گویند.

در این رابطه خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی آب توده های آب موجود در داخل خشکی ها مورد مطالعه قرار می گیرد.

کرایولوژی یخ شناسی یا کرایولوژی

علمی است که در آن خصوصیات مختلف آب در حالت جامد ( برف یا یخ ) بررسی می شود.

به زبان دیگر کرایولوژی علم یخ شناسی و بررسی یخچال هاست هر چند یخچال شناسی نیز امروزه خود علم جداگانه ای را تشکیل می دهد.

ژئوهیدرولوژی

به معنی هیدرولوژی آبهای زیرزمینی یا علم مطالعه آبها در زیر زمین است که در مقابل آن علم مطالعه آب در سطح زمین که هیدروژی آبهای سطحی گفته می شود قرار دارد.

غالباً دو واژه ژئوهیدرولوژی و هیدرولوژی با هم اشتباه گرفته می شود .اما در اولی تکیه بر هیدرولوژی و در دومی تکیه بر زمین شناسی می باشد. در فارسی برای مطالعه آب در زیر زمین از واژه هیدرولوژی استفاده می شود.

پوتامولوژی رودخانه شناسی یا پوتامولوژی

مسائل مربوط به جریان آب در رودخانه را مورد بررسی قرار می دهد در رابطه تاکید بر جنبه های فیزیکی موضوع است تا بیولوژیکی آن.

هیدروگرافی

علم مطالعه وضعیت و خصوصیات فیزیکی آب به خصوص در رابطه با مسائل کشتیرانی را هیدروگرافی گویند. مطالعه جزر و مد در دریاهای آزاد و نوسانات سطح آب و نیز موج شناسی در قلمرو این علم قرار دارد.

هیدرومتری آب سنجی

که به آن هیدرومتری نیز گفته می شود. علم اندازگیری آب و مسائل مربوط به آن می باشد، در واقع این علم سنجشهای مختلف مرکز آب، مقادیر جریان و موارد مشابه به آن را در بر میگیرد.

اقیانوس سنجی

در علم اقیانوس خصوصیات فیزیکی، شیمیایی بیولوژیکی و دیگر ویژگی های اقیانوس و دریاهای آزاد مورد مطالعه قرار می گیرد. این علم خود بخشی از دانش وسیع اقیانوس شناسی به شمار می آید.

کاربردهای هیدرولوژی

امروزه این علم در طراحی و طرز عمل سازه های هیدرولوژیکی نظیر سدهای ذخیره ای و انحرافی، کانال های آبیاری و زهکشی و پل، مهندسی رودخانه و کنترل سیلاب، آبخیزداری جاده سازی، طراحی تفرجگاه مسائل بهداشتی و فاضلاب شهری و صنعتی و زمینه های زیست محیطی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد.

دیدگاه ها بسته شده است